Lo♥ki.pl
Oczar wirginijski i jego właściwości lecznicze

Oczar wirginijski i jego właściwości lecznicze

Oczar wirginijski – krótka charakterystyka

Oczar wirginijski jest krzewem, osiągający wysokość dwóch, niekiedy nawet trzech metrów. Posiada charakterystyczne duże, 15-centymetrowe liście, w kolorze ciemnozielonym lub brunatnym oraz lśniące, żółte kwiaty. Naturalne środowisko oczaru wirginijskiego jest Ameryka Północna, w pozostałych rejonach świata, w tym również w Polsce uprawia się w ogrodach i parkach. Świadczy to także o tym, że oczar nie jest rośliną wymagającą. Może rosnąć zarówno w nasłonecznionych, jak i zacienionych miejscach, a nawet w żyznej glebie. Nie znosi jednak zbyt długo trwających susz.

Oczar wirginijski – składniki

W celach leczniczych wykorzystuje się przede wszystkim korę oraz liście krzewu, które jednak muszą ulec dokładnemu procesowi suszenia. Liście i kora oczaru zawierają:

  • flawonoidy,
  • garbniki,
  • sapominy,
  • kwas galusowy,
  • kwas elagowy.

Oczar wirginijski – właściwości i zastosowanie

Bogaty skład oczaru wirginijskiego sprawia, że wykazuje on silne działania:

  • przeciwzapalne,
  • antybakteryjne,
  • antyseptyczne,
  • przeciwłojotokowe,
  • oczyszczające,
  • ściągające,
  • odkażające,
  • uszczelniające.

To głównie dzięki tym właściwościom oczar sprawdza się przy poważnych zmianach skórnych i stanach zapalnych, również przewlekłych, jak chociażby łuszczyca, egzema, ale także przy wszelkiego rodzaju owrzodzeniach czy oparzeniach słonecznych.

Ponadto oczar stosuje się w przypadku wystąpienia opuchlizn po uderzeniach i urazach. Równie skuteczny okazuje się, jako lek na ukąszenia i użądlenia owadów, gdyż znacznie przyspiesza gojenie się ran, a dodatkowo łagodzi ból, podrażnienia i zaczerwienienia. Dzięki właściwościom ściągającym i przeciwzapalnym doskonale wspomaga leczenie hemoroidów, jednocześnie powodując obkurczanie naczyń krwionośnych, przez co zmniejsza się obrzęk.

Oczar wirginijski znajduje także zastosowanie przy infekcjach jamy ustnej, przebiegającej z zapaleniem błon śluzowych. Poza tym dobrze radzi sobie z krwawiącymi dziąsłami. Zaleca się go również jako środek łagodzący ból reumatoidalny stawów, zapalenie krtani, zapalenie migdałków, zapalenie gardła. Wspomaga też leczenie przewlekłego kataru i kaszlu w czasie astmy.

Oczar wirginijski znany ze swoich prozdrowotnych właściwości, coraz częściej wykorzystywany jest w kosmetyce. Przede wszystkim:

  • pielęgnuje skórę naczynkową, skłonną do podrażnień i zaczerwienień;
  • reguluje pracę gruczołów łojowych, zmniejszając produkcję sebum, co jest niezwykle ważne w przypadku cery tłustej z tendencją do zatykania porów;
  • zmniejszenia ilość wyprysków i ogranicza powstawanie nowych, więc doskonale sprawdza się przy cerze trądzikowej;
  • likwiduje stan zapalny skóry, nie wysusza i nie podrażnia skóry;
  • oczyszcza skórę z nadmiaru sebum, wszelkiego rodzaju zanieczyszczeń, przy jednoczesnym nawilżeniu i regeneracji;
  • chroni skórę przed działaniem wolnych rodników, dzięki czemu wspomaga skórę w zachowaniu młodego wyglądu.

W kosmetyce oczar wirginijski najczęściej spotkać można w postaci kremów i maści, które stosować należy zewnętrznie na określoną, zmienioną chorobo powierzchnię skóry. Poza tym na rynku oczar dostępny jest także w postaci ziół, z których przygotować można specjalny napar leczniczy. Taki napar przygotowuje się zatem z kilku łyżek ziół, które następnie zalać należy szklanką wody i gotować przez ok. 10 minut. Później napar należy odstawić do ostygnięcia na około 20-30minut i przecedzić.

Z kolei w kosmetyce oczar występuje pod postacią toników, kremów i żeli.

Ważne jest jednak, by obserwować reakcje skóry na stosowanie preparatów z oczaru. Choć nie stwierdzono żadnych działań niepożądanych, skutków ubocznych, ani tym bardziej przeciwwskazań do stosowania, jak w przypadku każdego innego zioła, może nieoczekiwanie wystąpić reakcje alergiczna. Konieczne jest zatem zachowanie ostrożności i obserwacja.

Pwiązane Artykuły

Wskazania do wykonania USG mózgu u niemowląt

Tablet zamiast nawigacji samochodowej

Remont domu – jak się do niego zabrać?